maandag 13 juni 2016

Leesverslag 6

Leesdossier verslag 6 

Titel: De avonden
Auteur: Gerard Reve
Jaar van eerste uitgave: 1947
(Geen druk of jaar van uitgave door de keuze voor een online versie) 
Aantal pagina's: 287
Genre: Roman

Samenvatting: 
Het verhaal gaat over Frits van Egters, hij is 23 jaar en woont bij zijn ouders. Het verhaal speelt zich af in de 10 dagen voor 1947. Het leven van Frits is erg saai. Hij staat op, gaat naar zijn werk, bezoekt één van zijn vrienden en gaat daarna weer slapen. Hij heeft een slechte relatie met zijn ouders, is onzeker over zijn haar en maakt daardoor gemene opmerkingen over kaalheid naar anderen toe en verveelt zich altijd. 's Nachts wordt hij geteisterd door dromen waarin hij bijna dood gaat. Hij is dan ook bang voor de dood. 


Verwerkingsopdracht 
Karakterbeschrijving hoofdpersoon
De karakters van de hoofdpersonen zijn gefaseerd in het verhaal aangeboden. Werk de karakters van de hoofdpersonen nader uit. Voel je bepaalde sympathie voor de hoofdrolspeler(s): leef je mee met wat hem/haar/hen overkomt? Probeer eens kritisch te kijken naar de persoonlijkheid van de hoofdrolspeler(s): wat voor eigenschappen kenmerken hem/haar; waarin uiten die zich; wat voor ontwikkeling maakt de persoon door;  in hoeverre verándert hij/zij door de gebeurtenissen waarmee hij/zij geconfronteerd wordt; wat voor relaties gaat hij/zij aan?
Niet alleen innerlijke kenmerken van de personen bepalen jouw beeld, ook de uiterlijke beschrijvingen kunnen een rol spelen in je beoordeling. Schets zo een genuanceerd mogelijk beeld van zo'n hoofdpersoon. Van daaruit kun je gemakkelijker aangeven waarom je hem of haar juist sympathiek vindt of juist niet.

In de opdracht wordt gesproken over hoofdpersonen, maar in het verhaal is er maar 1 hoofdpersoon, Frits van Egters. Daarom worden alle vragen alleen over hem beantwoord.
Ik voel niet veel sympathie voor de hoofdpersoon. Frits ziet zijn leven als saai en nutteloos, probeert dit ook niet te veranderen maar gaat van verveling alleen maar onzinnige dingen doen, zoals het gooien van stukken hout of het discrimineren van gehandicapten of ouderen in de maatschappij. Omdat hij niet probeert zijn leven beter te maken maar slechte alternatieven zoekt om voldoening uit te halen kan ik moeilijk sympathie voor hem hebben. 
De karakter eigenschappen die vooral naar voren komen bij Frits zijn verveling, gemene opmerkingen, onzekerheid en angstig. Verveling komt dus door zijn saaie leven, en het gevolg daarvan zijn eigenlijk de gemene opmerkingen naar andere toe. Dit kan naar zijn vader zijn, die hij de hele tijd plaagt, of naar zijn vrienden. Dit gaat dan meestal over de kaalheid die bij zijn vrienden een rol begint te spelen, terwijl hij daar nog geen last van heeft. Hier is hij erg trots op en pest daardoor zijn vrienden en broer ermee. Dit pesten komt waarschijnlijk omdat hij er onzeker over is. De angst voor de dood speelt ook een grote rol in zijn leven. Elke nacht heeft hij dromen over hoe hij bijna dood gaat, maar steeds als hij op het punt staat om dood te gaan wordt hij wakker. Dit gebeurt bij elke droom, op 1 uitzondering. Deze droom gaat over een zwaan die hem gaat vermoorden, maar in deze droom ontvlucht hij zijn lot niet. Hier accepteert hij dat hij wordt opgegeten, en ziet in dat het toch allemaal geen zin meer heeft. Maar zodra hij wakker wordt, kan hij zich niets herinneren van de droom, van geen enkele droom. 
Omdat er maar 10 dagen worden beschreven in het boek, is er geen verandering van situatie of personage ontwikkeling. Het is eigenlijk alleen maar een beschrijving van de gebeurtenissen en van de gedachten van Frits. Er zijn ook geen spannende of bijzondere gebeurtenissen die Frits tegenkomt. De enige dingen die hij meemaakt zijn de dingen die hem elke dag overkomen, zoals het bezoeken van zijn vrienden en de gesprekken met zijn ouders. Hierin kan je zien hoe hij met de situaties omgaat, maar er zit dus geen ontwikkeling in het verhaal of de personage. 
Er wordt niet veel vertelt over het uiterlijk, maar wat wel een indruk van Frits kan geven wat niet aan zijn innerlijk ligt is het feit dat hij op 23 jarige leeftijd nog bij zijn ouders woont en hij zijn gymnasium diploma niet heeft gehaald. Dit hoeft niet bepalend te zijn voor je beeld over Frits, maar het kan vooroordelen veroorzaken, bewust of onbewust. 

dinsdag 17 mei 2016

Leesverslag 5

Nederlands leesdossier 5 (stond eerder op het verkeerde blog) 

De Kroongetuige - Maarten't Hart 
Uitgegeven: 1994, Wolters-Noordhoff Groningen / uitgeverij De Arbeiderspers Amsterdam
Pagina's: 201
Eerste druk: januari 1983
Genre: thriller, huwelijks roman & detective 


Samenvatting: 
Thomas Kuyper doet onderzoek naar kannibalisme bij ratten aan de universiteit. Hij is getrouwd met Leonie. Ze hebben geen kinderen, omdat Leonie onvruchtbaar is. Leonie gaat een weekje bij haar moeder logeren en in die week zwerft Thomas van kroeg naar kroeg met Jenny Fortuyn. Thomas wordt verliefd op Jenny. Nadat Thomas en Jenny uit elkaar gaan met ruzie, verdwijnt zij spoorloos. Een paar weken later wordt Thomas gearresteerd op verdenking dat hij Jenny aan de ratten heeft gevoerd. Deze verdenking kwam tot stand nadat de kleren van Jenny in de containers van het laboratorium zijn gevonden en de overbuurman van het laboratorium Thomas op die bewuste avond alleen naar buiten zag komen. Thomas ontkent echter alles. Leonie gelooft in de onschuld van Thomas, dus omdat Leonie Thomas niet mag bezoeken schrijven ze brieven. Nadat ook dit verboden wordt gaat Leonie zelf op onderzoek uit. Ze ontdekt hierbij een lijk op sterk water. Alle resultaten van haar onderzoek schrijft ze op in haar dagboek. Als Thomas vlak voor de kerst vrijkomt, omdat er onvoldoende bewijs was voor een aanklacht voor moord, laat Leonie Thomas het lijk zien. Leonie dacht dat dat lijk Jenny was maar dat bleek de vrouw van Robert te zijn en na deze ontdekking wordt alles duidelijk. Jenny (verkleed als de vrouw van Robert) en Robert zijn na de moord op zijn vrouw met drugs uit het laboratorium er vandoor gegaan. 

Verwachtingen
Ik ben dit boek gaan lezen omdat de achterkant mij aansprak. Ik vind thrillers vaak interessant en dit boek sloot wel aan bij mijn interesse. Mijn verwachtingen van het boek waren dat er veel actie in zou zitten, maar dat viel mee. Ik verwachtte ook dat er veel mysterie in zat, en dat kwam wel veel voor. Verder wist ik te weinig om er veel van te verwachten. 

Motieven en thema
Er komen een aantal motieven voor:
Een van de grootste motieven is de verdwijning van Jenny. Hieruit ontstaan alle problemen die Thomas overkomen. 
De kinderloosheid: deze kan ook als een van de grootste motieven na de thema's worden beschouwd. De kinderloosheid van Leonie zorgt ervoor dat Thomas voor Jenny valt. Voor Leonie veroorzaakt het onzekerheid over wat Thomas van haar denkt en ze wordt ook jaloers op Jenny.
Muziek en Filosofen: een aantal klassieke componisten en filosofen worden genoemd en geciteerd waar veel mee wordt gedaan. Zo zijn er een aantal scenes te vinden waarin de muziek of filosoof de aanleiding van een ruzie veroorzaakt. 
Het Christelijk geloof van Leonie komt nog een paar keer naar voren.

Er zijn twee thema's te vinden. De eerste heeft te maken met de verdwijning van Jenny. Zoals ook al in de motieven werd genoemd, heeft dit de grootste invloed op hoe situaties ontstaan en verlopen (gevangenisstraf, etc...).
De tweede gaat over het huwelijk van Leonie en Thomas, door de kinderloosheid en het wantrouwen van elkaar. Hierdoor draaien Leonie en Thomas om elkaar heen en ontstond in eerste instantie al de relatie tussen Jenny en Thomas.

Schrijfstijl
De schrijfstijl vind ik erg toegankelijk en fijn. De taal die gebruikt is is erg goed te volgen en  begrijpen. Wat het verhaal uitdagend maakt zijn de citaten van bekende filosofen en muziekstukken die worden genoemd. Deze houden je aandacht er beter bij en geven een andere invalshoek over de manier hoe de mensen zich voelen. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld: 'Jenny kissed me when we met.' (een gedicht/citaat van Leigh Hunt, blz 20). Dit is een deel van een gedicht waar hij langer over door gaat en wat veel met de situatie te maken heeft. 

Vertelperspectief 
Het boek is ingedeeld in 5 hoofdstukken, en elk hoofdstuk is met een verschillend vertelperspectief. In het eerste hoofdstuk is Thomas aan het woord, het tweede zijn het de uitwisselingen van brieven van Thomas en Leonie die te lezen zijn. Het derde is het dagboek van Leonie en het vierde en vijfde zijn ook in het perspectief van Leonie.

Ruimte
Het verhaal speelt zich af in Leiden, maar de caféetjes en andere winkels die worden genoemd bestaan niet meer. Verder speelt het verhaal zich af in de gevangenis, het huis van Thomas en Leonie, de caféetjes in Leiden, de bibliotheek, de zolderkamer van Jenny, het laboratorium en de rechtszaal.

Oordeel
Uiteindelijk vond ik het boek erg vermakelijk. Een aantal van mijn verwachtingen zijn inderdaad uitgekomen, en daar ben ik erg blij mee. Soms kan het zijn bij thrillers dat ze tegenvallen of dat de ontknoping ver van te voren aan te komen zien is, maar daar was bij deze geen sprake van. Er werden continu weer nieuwe raadsels opgebracht en het werd niet duidelijk wat er gebeurt van met het meisje. Ook vind ik de schrijfstijl fijn (kijk: alinea schrijfstijl). De citaten van filosofen hielpen echt om de aandacht erbij te houden.
Zoals ik al noemde in alinea twee viel de actie in het boek erg mee, maar dat deed het boek niet tekort lijken. Door de goed benutte spanning was het een leuk boek om te lezen.

Bronnen:
http://www.scholieren.com/boekverslag/42555
http://www.scholieren.com/boekverslag/43786
http://www.samenvattingen.com

donderdag 3 maart 2016

Leesverslag 4

Nederlands Leesverslag 4 

Opdracht 1

1.
A. Ventoux - Bert Wagendorp
B. Uitgegeven in Amsterdam/Antwerpen, jaar van uitgave is 2015 en de eerste uitgave in
    2013 
C. 232 pagina's

2. Het genre is een Roman

3. De hoofdfiguur heet Bart Hoffman, hij is gescheiden en heeft een dochter Anna. Hij is misdaadjournalist, is 48 jaar en heeft een grote passie voor wielrennen.
  30 jaar na een dodelijk ongeval van zijn vriend Peter Seegers op de berg de Ventoux, komen al zijn oude vrienden weer tevoorschijn. André in de rechtszaal voor coke handel, Joost in de krant voor de Spinozaprijs. Hij zoekt contact op met beide. Eerst gaat hij fietsen met André en dan met Joost. Hij zoekt kort daarna ook David op. Laura van Bemmel komt duikt uiteindelijk ook op. Vroeger hadden alle jongen uit de vriendengroep een geheime liefde voor haar. 
  Laura neemt contact op met de heren om ze opnieuw naar de Ventoux te krijgen met z’n alle. Hiermee stemmen ze in en ze gaan samen trainen en afspreken.
Bart besluit volledig eerlijk te zijn tegenover zijn dochter en vrienden en verteld wat er dertig jaar geleden allemaal is gebeurd. Voor ze naar Frankrijk gaan, gaan de heren nog even langs het graf van Peter. De heren hebben een villa bij de Ventoux gehuurd voor een week. Anna komt ook even langs. Bart maakt een afspraak met Laura om te vragen wanneer ze naar de villa komt. Joost wordt ondertussen beschuldigt van fraude en loopt weg. Hij komt terug met Laura en de groep is weer compleet. Ze horen eindelijk hoe Peter is verongelukt, namelijk door de verkeerde lijm gebruikt te hebben en wat er die dagen ervoor heeft afgespeeld. Laura verteld dingen over Peters zwarte kant die de heren niet kende. Ze legt hun relatie uit en die was dat ze veel met elkaar naar bed gingen. Ze vertelt over de film “The Night Porter’’ die ze naspeelden. Joost en Bart krijgen ruzie en Joost loopt weg, maar komt terug voor de tocht. De tocht gaat goed en behalve David haalt iedereen de top fietsend. De vriendschap blijkt ineens weer hecht zoals dertig jaar geleden. Ze rijden met zijn zessen naar de plek waar Peter gestorven is. In het restaurant onder aan de Ventoux, neemt Laura een blinde man mee. Dit is de zoon van Laura en Peter en daarom vertrok Laura dertig jaar geleden. De mannen starten in Zutphen een café en Bart schrijft zijn eerste boek.







Opdracht 2

Bert Wagendorp is geboren op 5 november 1956 in Groenlo. Hij studeerde en slaagde voor de studie Nederlandse Taal- en Letterkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij was enige tijd copywriter in de reclame, maar werd in 1985 sportverslaggever in de Leeuwarder Courant. In 1988 ging hij naar de Volkskrant, en daarvoor versloeg hij zes keer De Tour de France. Later was hij ook nog correspondent in London. Momenteel is hij redacteur en mede-oprichter van het literaire wielertijdschrift 'De Muur'.

Hij heeft een aantal boeken geschreven:
1995: De Proloog (roman)
2002: Tussen Bordeaux en Alpe d'Huez
2005: De dubbele schaar (verhalen)
2006: Sportleven (verzamelde sportstukken)
2008: Het kan altijd erger (verzamelde columns, met tekeningen van Jos Collignon)
2008: HNS Sportboek (met Paul Onkenhout en John Schoorl)
2009: Ard Schenk (biografie) met Wybren de Boer en Frans Oosterwijk
2010: De wereld volgens Wagendorp (verzameling columns en verhalen)
2010: Digue Ventoux (met illustraties van Sjaak Bos)
2013: Ventoux (roman)
2014 Het jongensparadijs (verzamelde columns en andere stukken)
2015: Vader en dochter boek (met dochter Hannah)

Recensies 
http://www.volkskrant.nl/boeken/-ventoux-een-jongensboek-m-v-over-vriendschap-dat-leest-als-een-trein~a3451661/
http://www.ingeleest.nl/recensie/recensie-bert-wagendorp-ventoux/
http://www.tzum.info/2013/06/recensie-bert-wagendorp-ventoux/

Een interview met de schrijver:
http://www.eciblog.nl/eciblog/interview-met-bert-wagendorp-over-ventoux/

Enkele columns, verschenen in de Volkskrant
http://www.volkskrant.nl/bert-wagendorp-storystream/












B. Artikel
In het boek zijn volgens mij een aantal autobiografische elementen te vinden, maar gaat het vooral om het verhaal. De recensies die ik heb gevonden geven niet aan wat zij denken van deze autobiografische aspecten. 
Om te beginnen heet de hoofdpersoon al Bart en de auteur Bert. Deze gelijkenis komt erg overeen. De hoofdpersoon verschilt dan ook niet erg veel van de schrijver. Beide schrijven ze voor een krant, houden van wielrennen en hebben een dochter. Deze dochter heeft ook nog eens een gelijkende naam gekregen: Anna in het boek, en Hannah in het echt. 
Bert beschrijft ook de vriendengroep van vroeger, wat goed mogelijk ook invloed van zijn echte (oude) vriendengroep kan hebben gehad. Hij zit op dezelfde leeftijd als Bart, en tijd waarin je oude vrienden weer bij elkaar kunnen komen, net zoals in het verhaal gebeurt. Maar waarschijnlijk zijn de vrienden niet helemaal zoals Bert ze ze kent, want Peter is natuurlijk wel zo geschreven dat het goed past in het verhaal, en hij een soort mysterie en verrassingseffect is. 
Het wielren aspect heeft natuurlijk ook grote betekenis in zowel het leven van Bart als van Bert. Bert heeft over meerdere Tour de France's verslagen gemaakt, en voor Bart is wielrennen echt een passie, hij houdt er veel van om het te doen en heeft het daarom ook veel gedaan. Het verschil tussen Bert en Bart is toch wel dat Bart echt gaat voor het wielrennen zelf, terwijl Bart ook verslag doet, en nu ook een literair tijdschrift heeft opgericht. Daarom zijn Bart en Bert niet helemaal met elkaar te vergelijken qua persoon.

Verder zie ik niet veel overeenkomsten met Bert's echte leven. Het is natuurlijk goed mogelijk dat een aantal gedachte gangen over het wielrennen of andere dingen die worden beschreven in het boek, ook bij Bert zijn voorgekomen in zijn leven. Maar verder zitten er niet veel specifieke autobiografische aspecten in. Wel is het boek zo geschreven, dat het wel Bart Hoffman's autobiografie zou kunnen zijn geweest. Het is op zo'n manier beschreven, met verleden, heden en een blik op de toekomst, dat het zo een autobiografisch verhaal kan zijn. 
De omstandigheden in het boek zijn ook niet dingen die voor zijn gekomen in Bert's leven. Hij heeft geen vriend uit zijn oude klas die de Spinoza prijs heeft gewonnen, geen oud klasgenootje heeft zich doodgereden op de berg Ventoux etc. Het zijn bedachte personages die hij beschrijft, geen eigen ervaringen die hij vertelt. Dit, en de verschillen in persoonlijkheden geven het verschil aan tussen Bert en Bart, dus daarom kan het al helemaal geen autobiografie zijn. 
Mijn conclusie is daarom dus ook, het boek is zeker geen autobiografie, maar heeft wel bepaalde biografische aspecten en kan ook zelf meegemaakte gebeurtenissen of gedachtengangen bevatten. 

woensdag 13 januari 2016

Leesverslag 3

Nederlands leesverslag 3, korte verhalen

Samen met Roos Voet en Eva Struijk
Het meisje van de garderobe - door Rob van Essen

Het verhaal dat we lazen was duidelijk en kort. Toch ontstonden er een aantal (ham)vragen. Het verhaal ging over een meisje met een fenomenaal geheugen die werkte bij Les Ambassadeurs. Zij had nooit nummertjes nodig om te onthouden van wie welke jas was. Op een gegeven moment werd ze onwel, en werd afgevoerd naar het ziekenhuis. Er ontstond chaos, en iedereen pakte de duurste jassen die ze te pakken konden krijgen. Een maand later was ze terug, en af en toe zei ze tegen mensen dat dat niet hun eigen jas was, niet beschuldigend, maar gelaten. Dat riep bij mij al vragen op. Waarom liet zich erbij neerleggen dat de jassen niet altijd van de eigenaar zelf waren? Wat wil de schrijver daarmee zeggen? Waarom was ze verandert nadat ze ziek was geworden? Ook Eva en Roos hadden die vragen, en daarover gingen we in gesprek. 

Ik dacht na over de eerste vraag. Waarom legde ze zich erbij neer dat sommige mensen  andermans jassen hadden meegenomen toen zij onwel was geworden? De tekst geeft zelf al een soort verwijzing naar een antwoord: '..., als iemand die zich heeft neergelegd bij de slechtheid van de wereld.' Het lijkt erop alsof ze geen zin/puf meer had om zich nog te bekommeren om de slechtheid in de wereld. Dit vindt ze, lijkt in de tekst, pas nadat ze ziek was geworden. Ze was een maand niet meer op haar werk geweest, wat een lange tijd is om ziek te zijn. Een mogelijkheid dat ze niet meer zo veel geeft om de slechte dingen in de wereld kan zijn dat zij een erge ziekte heeft gehad in die maand. Misschien heeft ze daar veel moeite mee gehad, maar het uiteindelijk moeten accepteren dat ze die ziekte had en dat ze er niets aan kon doen. Daardoor is het mogelijk dat ze ook maar deze vuile streken accepteert. Dit legde ik uit aan Roos en Eva, en zij zeiden dat dat goed mogelijk was. Zij hadden hetzelfde bedacht als ik, maar hadden als mogelijkheden ook dat ze uitgeput kon zijn door haar vermoeidheid, of dat ze iemand is die zich niet zo veel van anderen aantrekt. Toch denk ik de eerste optie, dat haar ziekte haar heeft leren inzien dat je je beter bij sommige dingen kunt neerleggen, het beste. 
We hadden het nog even over of de schrijver iets bedoelt had kunnen hebben met dat ze zich heeft neergelegd, of dat nog diepere betekenissen had, maar verder dan dat het soms goed is om dingen te laten gaan kwamen we niet.
Wij vonden dit de belangrijkste vraag van de tekst, en nadat we dit besproken hadden gingen we verder met de volgende tekst. 

Ik vond het een interessant verhaal. De schrijfstijl was erg prettig, en ik ben altijd fan van de realistische verhalen, met een niet duidelijke conclusie aan het einde. Helemaal als er iets drastisch gebeurt, wat redelijk ontspannen word omschreven, dat niet grote invloed heeft op de omgeving, maar wel op de hoofdpersoon zelf. 
Het gesprek verliep goed, we hadden voornamelijk dezelfde ideeën en antwoorden over de vragen, dus het was niet erg nuttig.

maandag 30 november 2015

Leesverslag 2

Nederlands boekverslag 2 
Beknopte verhaalanalyse en beoordeling

Titel: Woesten
Auteur: Kris van Steenberge
Verschijningsjaar: september 2013

Inhoud:
Er zijn 5 verschillende delen in het boek. Het eerste deel is door de ogen van Elisabeth, een dochter van de smid van het dorp. Ze ontmoet Guillaume, waarmee ze trouwt en kinderen krijgt. De ene, Valentijn, is mooi en slim, en de andere is zo misvormd en lelijk dat de vader weigert hem een naam te geven. Op een gegeven moment wordt Elisabeth dood geschoten en worden een aantal mensen hiervan verdacht. Guillaume en Valentijn gaan het leger in, en uiteindelijk gaat Guillaume daar dood. Nameloos ging het klooster in, maar keert uiteindelijk weer terug naar Valentijn. Samen komen ze erachter dat de pastoor hun moeder (Elisabeth) had vermoord, en Hendrik(een oude vriend van Elisabeth) vermoordt hem. Valentijn en Nameloos richten samen een hotel op in Engeland. 

Thema: 
Liefde die op verschillende manieren effect heeft op mensen
Traumatische ervaringen en ontwikkelingen daarin

Motieven
Liefde 
Dood

Personen
Elisabeth: moeder van Nameloos en Valentijn, knap en slim, wordt uiteindelijk vermoord door wat ze zag.
Guillaume: vader van Nameloos en Valentijn, autistisch, had een traumatische ervaring van de dood van zijn vader, erg slim, ontkent Naamloos als zoon en pusht Valentijn op school, pleegt uiteindelijk "zelfmoord" in de oorlog
Valentijn: knappe zoon, niet erg slim, geeft meer om zichzelf dan om school
Nameloos: misvormde zoon, heel slim, gaat het klooster in

Historische tijd en ruimte
Tijd: Eind negentiende eeuw - eind eerste wereld oorlog
Ruimte: Vlaanderen (het dorp Woesten en Brussel), Engeland

Titelverklaring
De titel Woesten slaat op het dorp waar Elisabeth opgroeit en woont als ze is getrouwd met Guillaume. De ondertitel is een gedenkschrift

Verteller:
Personale vertelinstantie

Genre: 
Historische roman

Spanning:
Wat Elisabeth zag, de moord van Elisabeth (wie is de dader?) en de verschillende kanten en motieven van de hoofdpersonen zorgen voor onduidelijkheden wat spanning oproept.

Stijl:
Makkelijk geschreven, duidelijke zinnen. Het verhaal is erg makkelijk te volgen en de beeldspraak is erg logisch en duidelijk.

Recensies
De meeste vonden het een intrigerend boek, maar een paar vonden het einde wat geforceerd of zwak.

Persoonlijke waardering
Ik vond het een heel leuk boek om te lezen en raad het ook zeker aan. Ik geeft het een 8,5 als waardering  

dinsdag 27 oktober 2015

Nederlands Leesverslag

Nederlands leesverslag
Verborgen gebreken - Renate Dorrestein

Onderwerp
Het boek viel mij best wel tegen. Ik had de achterkant bestudeert en dat leek me wel interessant, maar het boekje vond ik niet erg leuk. Het was te langdradig op bepaalde punten. Dit kwam doordat er op dat moment werd gedacht aan een herinnering die tot in de details werd beschreven of doordat de omgeving helemaal werd uitgewerkt. Ook vond ik dat er te weinig voortgang in het boek zat. Pas in de laatste 50 bladzijden ontstonden er ontwikkelingen. Er waren wel een aantal gebeurtenissen in het begin, maar het middenstuk waren vooral herinneringen of gedachten, geen verplaatsing of fysieke actie.  Daarbij kwam nog dat ik die herinneringen niet erg interessant vond of heel veel vond uitmaken voor de ontwikkelingen in het verhaal. 
Ook vond ik er niet veel diepte inzitten. Ik kon geen conclusies of duidelijke moralen in het verhaal vinden. Er zaten wel een paar kleinere moralen door het boek verspreidt: genieten van het moment, kinderen serieus nemen, omgaan met eenzaamheid, enz. Maar ik vond niet dat deze centraal stonden in het boek.

Gebeurtenissen
Het verhaal was geloofwaardig. Er waren wel een paar fictieve dingen die niet snel voorkomen in het echt, maar het is goed geschreven en duidelijk weergeven. Toch is het niet een realistisch verhaal, omdat Chris(tine) iemand neerschoot en 's nachts rare, niet verklaarbare dingen deed, zoals eerst sex hebben met haar broer (voor zover ik dat kon concluderen uit het boek, want er werd nauwelijks iets over gezegd) en later haar broer plotseling van de stenen in zee gooien (wat hem waarschijnlijk doodde). Dit was onder andere raar omdat ze haar broer wel erg mocht. Hierop werd jammer genoeg te weinig in gegaan in het boek. 
Ik wist niet goed wat ik moest verwachten van het einde omdat het begin deel ook veel verschilde met het middenstuk. Ik ben blij dat het einde uiteindelijk niet was zoals het middenstuk (vooral herinneringen, langzame voortgang), maar het was ook weer niet super bijzonder. Het had niet echt een "happy ending", maar er was niet iets fout gegaan bij een van de personages. De weggelopen kinderen kwamen weer terug en de oude vrouw werd weer opgevangen door haar familie, ook al was ze bijna dood.     

Personen
Het gedrag van de oude vrouw heeft me wel beïnvloedt, want zij keek op een andere manier naar de kinderen dan normaal. Omdat ze al jaren met haar kleinkinderen naar hun huisje ging en weet hoe het is om met moeilijke kinderen te handelen door haar ervaring als lerares, kan ze kinderen makkelijk hebben. Chris maakte gemene opmerkingen naar haar, en zij ging daar niet altijd op in of zocht een andere manier om er mee om te gaan. Dat zou ik in zo'n situatie anders hebben gedaan, maar dit klonk wel beter dan mijn aanpak, dus dat was wel interessant.
Ik ervoer het inlevingsvermogen in kinderen een goede eigenschap van de oude vrouw. Minder goed vond ik dat ze erg achterdochtig en te bezitterig met haar broers was. Van Chris vond ik het goed dat ze voor andere mensen opkwam als dat nodig was. Wat minder goed was dat ze erg van zichzelf uitging en kwetsend kon zijn tegen mensen. 

Opbouw
Ik vond het mooi dat je pas aan het einde een beetje doorkreeg wat er aan de hand was. Maar nog steeds zijn er nog veel onverklaarbare dingen. Er waren veel flashbacks, vooral van de oude vrouw over gesprekken met haar broers. Meestal werd dit wel aangegeven of zag je het aankomen, maar er zijn een paar momenten geweest dat ik het niet zag en opeens in een herinnering zat terwijl ik dacht dat het nog een gesprek met iemand anders. Dat was wel eens vervelend.
Het verhaalperspectief vind ik mooi uitgekozen. Het verschilt per hoofdstuk. In het begin was het vooral Chris, later de oude vrouw voornamelijk. Maar de stiefvader en moeder kwamen ook aan bod. Dat vond ik mooi gedaan. 

Taalgebruik
Het taalgebruik was prima. Het was goed te volgen en begrijpen. Alleen de gedachten van de moeder waren verwarrend, maar ze moest ook verward overkomen. Wat ook mooi was, was dat aan het begin van elk hoofdstuk er een klein deel van Genesis 1 werd geciteerd. Ik vond dit wel toepasselijk, omdat dit ook terug kwam in het boek. 
De dialogen tussen iedereen werden ook duidelijk weergeven.      

maandag 7 september 2015

Leesautobiografie

Leesautobiografie
Vroeger hebben mijn ouders mij wel voorgelezen, maar niet erg veel. Ik herinner me veel boeken niet meer, maar sommigen nog wel: Hoeveel houd jij van mij, de beer en de egel, enz. Ik vond het altijd erg leuk, ik hield van de avontuurlijke verhalen met grappige en aardige hoofdpersonen. Ik zong vroeger ook wel en hield erg van K3. Een voorbeeld van een nummer van K3 is:

Van Afrika tot in Amerika
Van op de Himalaya tot in de woestijn
Van Afrika tot in Amerika
Ja, wij zijn zoveel mooier als we samen zijn

Reik je hand naar me uit, leg ze in de mijne
En laat ons dromen van betere tijden
Is je huid donkerder of bleker dan de mijne
Laat ons proberen elkaar niet te vermijden

Niemand op straat spreekt je aan, ziet je staan
Waarom doen mensen elkaar toch zo'n pijn
Zou het niet beter zijn als wij voortaan
Verdraagzaam zijn, verdraagzaam zijn

Van Afrika tot in Amerika
Van op de Himalaya tot in de woestijn
Van Afrika tot in Amerika
Ja, wij zijn zoveel mooier als we samen zijn.

Hand in hand! Oog in oog!
Alle kleuren van de regenboog!

De planeet waar je woont
als ze soms te grauw is
Laat ons beloven samen te gaan leven
Waar het niks uit maakt of mijn purper,
Groen of blauw is,
Want voor ons drietjes is het om het even

Niemand op straat spreekt je aan ziet je staan
Waarom doen mensen elkaar toch zo'n pijn
Zou het niet beter zijn als wij voortaan
Verdraagzaam zijn, verdraagzaam zijn

Van Afrika tot in Amerika
Van op de Himalaya tot in de woestijn
Van Afrika tot in Amerika
Ja, wij zijn zoveel mooier als we samen zijn

Hand in hand! Oog in oog!
Alle kleuren van de regenboog!

Als wij nu hand in hand samen gaan staan
Kinderen onder de zon, één voor één
Dan is de hemel op aarde voortaan
Van iedereen, van iedereen

2X Van Afrika tot in Amerika
Van op de Himalaya tot in de woestijn
Van Afrika tot in Amerika
Ja, wij zijn zoveel mooier als we samen zijn

2X Hand in hand! Oog in oog!
Alle kleuren van de regenboog!

Alle kleuren van de regenboog!


Wij kregen vast wel wat verhalen voorgelezen op school, maar daar weet ik niet zoveel meer van. Wel weet ik dat onze meester in groep 8 de Koning van Katoren voorlas. Ik vond dat wel interessant, het was zeker leuker dan de rest van de lessen omdat je alleen maar hoefde te luisteren. Op de basisschool las ik de 'Hoe overleef ik..' serie. Dat vond ik erg leuk, maar verder vond ik thriller/horrorachtige boeken ook interessant. Ik vond het bijzonder om de schokkende verhalen over drugs, loverboys en mishandeling te lezen. Dat was in groep 7&8. 
In de onderbouw had ik veel van dat soort verhalen gelezen en was niet snel meer geschokt. Ik stapte over op avontuurlijke of distopische verhalen. Dit was nieuw en anders omdat het nu om een hele andere wereld ging, dat zich meestal in de toekomst afspeelde waardoor het ook realistisch werd. Dat vond ik erg vernieuwend, maar het werd een hele hit om dit soort boeken te lezen en dat vond ik wat jammer. Wat mij helemaal niet aansprak waren boeken "voor onze leeftijd" die het dan hadden over mensen in het echte leven die allemaal "herkenbare" problemen tegenkomen, zoals rare vriendjes of vervelende ouders. Ook was ik klaar met de verhalen over romantiek of overspel. Het is voor mij allemaal vergelijkbaar en alleen maar gedoe waar ik me niet bezig mee houd. Het ergerde me dan ook erg als de hoofdrolspeler beslissingen maakte die ik nooit zou nemen, waardoor diegene in de problemen komen.  Ik vond lezen wel leuk, maar het was niet mijn favoriete bezigheid. Ik vond muziek luisteren, series kijken en sporten leuker. 
Nu ik in de bovenbouw zit, is mijn leesstijl veranderd. Omdat ik in mijn leven al verschillende soorten boeken heb gelezen, heb geen behoefte aan bepaalde onderwerpen die ik al veel heb gelezen. Ik heb de horrorachtige, psychologische, thriller en spannende boeken met een diepere of onverwachte betekenis altijd al leuk gevonden, en nu nog steeds. Alleen is het onderwerp van het verhaal dat me zou interesseren een beetje verandert. 
Mijn leesenthousiasme is in vlagen, in de vakantie is dit bijvoorbeeld veel meer dan door de rest van het jaar. Mijn smaak is op dit moment nog een beetje breed en onbepaald, maar ik neig naar de wat serieuzere en diepere boeken, die blijven hangen en me laten nadenken. 
Ik denk dat ik nu leesniveau 3 heb, omdat ik nog niet veel literatuur heb gelezen en er daarom ook nog niet zoveel vanaf weet.
Mijn houding tegenover de literatuur die ik moet lezen is niet erg slecht, maar het gevoel van verplichting om 2 boeken per periode te lezen is stresserend. Maar als ik een leuk boek vind, denk ik dat ik er wel snel doorheen ben. Ik denk dat ik het geen tijdverspilling zal vinden.